5.2 User stories en acceptatiecriteria

Kernbegrippen: user story, als–wil–zodat, acceptatiecriteria,
gegeven–als–dan, drie C’s, epic

Eerst de basis

Een eis opschrijven vanuit de gebruiker

Een user story beschrijft een wens vanuit het perspectief van degene die er iets aan
heeft. De vaste vorm:

De vormAls <rol> wil ik <wens>, zodat <waarde>.

Het derde deel, de zodat-clausule, is het belangrijkste en wordt het vaakst
overgeslagen. Daar staat waaróm het de moeite waard is — en dus waarop het team mag afwijken van
de letterlijke wens als er een betere oplossing is.

Een story is bewust kort. Hij is geen specificatie maar een belofte tot een gesprek: de
drie C’s — Card (het kaartje), Conversation (het gesprek erover) en
Confirmation (hoe u vaststelt dat het klopt).

Van story naar acceptatiecriteria

Acceptatiecriteria maken concreet wanneer déze story doet wat hij belooft. Vaak
geschreven in de gegeven–als–dan-vorm (given–when–then).

Story: Als webshopklant wil ik mijn bestelling kunnen volgen, zodat
ik weet wanneer ik thuis moet zijn.

Acceptatiecriteria

  • Gegeven een verzonden bestelling, als ik mijn ordernummer invoer, dan zie
    ik de actuele status en de verwachte bezorgdag.
  • Gegeven een onbekend ordernummer, als ik het invoer, dan krijg ik een
    begrijpelijke melding en geen technische foutcode.
  • Gegeven een bezorgde bestelling, als ik de status opvraag, dan zie ik het
    tijdstip van bezorging.
Waar het vaak fout gaatAcceptatiecriteria horen bij één item en
beschrijven gedrag. De Definition of Done geldt voor alle items en beschrijft
kwaliteit (getest, gereviewd, gedocumenteerd). Een item is pas af als het aan beide
voldoet.
EpicEen user story die te groot is om in één Sprint af te krijgen, heet een
epic. Die splitst u tijdens refinement op — zie 5.3.